Yusuf KISA: UBP-DP hükümette, CTP muhalefette başarılı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde siyaset her zaman “kim iktidarda, kim muhalefette” tartışmasıyla yürür. Oysa asıl mesele, partilerin bulundukları konumda ne kadar işlevsel olduklarıdır. Bugün açıkça görülüyor, UBP ve DP hükümette sorumluluk alarak icraat üretiyor; CTP ise muhalefette denetim ve alternatif üretme görevini yerine getiriyor. Bu tablo, demokrasinin sağlıklı işlediğinin en somut göstergesidir.

Hükümet tarafına bakalım. Ünal Üstel liderliğindeki UBP-DP koalisyonu, zorlu ekonomik koşullara ve bölgesel belirsizliklere rağmen istikrarlı bir yönetim çizgisi ortaya koyuyor. Belediyeler reformu gibi yıllardır sürüncemede kalan düzenlemeleri hayata geçirme çabası, altyapı yatırımları, Türkiye’nin desteğiyle ilerleyen projeler ve “söz değil eser” vurgusu, iktidarın temel karakterini belirliyor. Hükümet olmak, popülist vaatlerle değil, somut adımlarla ölçülür. UBP ve DP bu ölçüte göre hareket ediyor: Halkın gündelik sorunlarına çözüm üretmeye, reformları tamamlamaya ve ülkeyi yönetmeye odaklanıyor. İktidarın en büyük başarısı, kriz anlarında bile sorumluluktan kaçmamak ve icraat üretmeye devam etmektir.

CTP ise muhalefette olması gerekeni yapıyor. Ana muhalefet partisi olarak hükümeti eleştiriyor, eksikleri kamuoyuna taşıyor, alternatif politikalar öneriyor ve demokratik denetim mekanizmasını canlı tutuyor. Muhalefet, iktidarın aynasıdır. CTP’nin bu görevi üstlenmesi, siyasetin tek sesli hale gelmesini engelliyor. Hükümetin icraatlarını sorgulamak, hesap sormak ve halkın sesini Meclis’e taşımak, muhalefetin başarısıdır. CTP bu rolü üstlenerek siyasetin denge unsuru olmaya devam ediyor.

Bazıları “neden birlikte hükümet olmasınlar” diye sorabilir. Oysa iki büyük partinin aynı anda hem hükümet hem muhalefet görevini üstlenmesi, demokrasiyi zayıflatır. Biri yönetir, diğeri denetler. Bu ayrım net olduğunda halk kazanır. UBP-DP hükümeti projeleri hayata geçirirken, CTP de bu projelerin şeffaflığını, adaletini ve sürdürülebilirliğini sorguluyor. Sonuçta ortaya çıkan tablo, tek parti hegemonyası değil, rekabetçi ve hesap verebilir bir siyaset ortamıdır.

Seçimlere doğru giderken her parti kendi konumunda güçlenmeye çalışacak. Bu doğal. Ancak bugünün gerçeği şudur, Hükümette UBP ve DP, muhalefette CTP. Birisi icraatla, diğeri denetimle başarılı. Bu denge bozulursa siyaset yoksullaşır; korunursa ülke kazanır.

Siyaset, koltuk kavgası değil, sorumluluk yarışıdır. Bugün bu yarışın kazananları, bulundukları yerde görevini yapanlardır. UBP-DP hükümette, CTP muhalefette… Gerçek olan budur.