Ağızlarıyla kuş da tutsalar!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Çiğdem DÜRÜST

Kıbrıs Cumhuriyeti’nde 2011 yılında gerçekleştirilen yerel seçimlerin bu yıl yapılması beklenirken 2,5 yıl ertelendiğini öğrendik.

Güney’de 30 olan belediye sayısını 22’ye geriletmek üzere gereken yasal düzenlemelerin de bu süreç içerisinde yetiştirileceğinin düşünüldüğü bilgisi, medya aracılığı ile bize ulaştı.

Aklımıza ilk gelen soru: Bunun Kıbrıs sorunundaki çözümle de alakası olup olmadığıydı!

***

Gelişen ve değişen dünya koşullarında, devletin ve kurumların etkinliğinin, toplumsal faydalarının gözden geçirilerek yeniden düzenlenmesi gereğini zaten KKTC’de de sıklıkla tartışıyoruz. Aksaklıklara engel olmak, kaynakların eşit ve etkin dağılımı için, çağdaş adımların atılması yönünde gerekli cesaretin gösterilmesi şarttır. Önemli bir adım olarak değerlendirilmesi ve dikkatimizi çekmesi gereken bu konu, uzun yıllardır bizim de sorunumuz olan fazla belediye sayısı nedeniyle ders çıkarabileceğimiz bir süreç olabilir.

KKTC’de mevcut bazı belediyelerin muhtarlık gibi çalıştığı gerçeğini göz ardı ederek geçirdiğimiz 35 senelik süreçte bizlerin de harekete geçmesi gerektiğini bu vesile ile hükümette tartışılmasının zamanı geldiğini söylemeliyiz.

Devletin dağıttığı kaynaklardan bölüşümün yetersiz kaldığı, bu nedenle hizmetlerin etkin dağıtılması konusunda sıkıntıların yaşandığını sadece tartışarak bir yere varamayacağımız ortadadır.

Kıbrıs Cumhuriyeti’nin AB’de izlenen yerel hizmetler yönetmeliklerini de örnek alarak bu girişimi yapıyor olduklarını da düşünecek olursak; özellikle hoşumuza gitmese ve Kıbrıslı Türkler olarak gururumuzu incitse de, yani beğensek de beğenmesek de, şehircilik ve yerel yönetimler kapsamında bizden daha düzgün çalışıyor olduklarını gözlerimizle görmekteyiz.

**

Bunlar bir yana, olası bir çözümde; yerel yönetimlerin hem kurucu devletlere, hem de  federal devlete yönelik yetki ve sorumlulukları doğrultusunda çalışmaların yapılması gerekeceği açıktır. Bu doğrultuda atılmış bir adım olabileceğinin; bu nedenle de tartışılması ve gözlemlenmesinin önemli olacağını  geç kalmadan düşünebilmeliyiz!

Hep vurgu yaptığımız gibi toplumdan uzakta gerçekleştirilen müzakerelerin, nasıl bir ilerleme içinde olduğunun bilinmemesi; adeta gözlerden uzakta ve karartma içinde gerçekleştirilmesinin ne sürece, ne de toplumların yakınlaşmasına hizmet etmemesinin de bundan kaynaklandığı görülebilmektedir.

Eğer bu ertelemenin Kıbrıs müzakereleri ile bir bağlantısı varsa diye düşünüp, pek çok hayali de beraberinde yaşamaya başlamamız an meselesidir.

Keşke bu hayallerimiz biraz ilerlememize de neden yaratabilseydi!

**

Madem konu müzakereler; aklıma takılan ve bir türlü anlamadığım önemli bir başka mevzuyu daha sizlerle paylaşmakta fayda görüyorum.

Neden müzakereleri, Amerika’ya, İsviçre’ye taşıyoruz ki?

Ne oluyor deniz aşırı bir yerlerde bu tür çalışmaları yapınca?

Zihniyet değişmedikçe; toplumların yakınlaşması için gerekli çalışmalar yapılmadıkça; yapılan çalışmaların meyvelerinden umut doğuran sonuçlar alınmadıkça; antlaşmanın toplumlara ve adaya nasıl yansıyacağı konusu topluma güzelce anlatılmadıkça ve olumlu etkilerine liderler inanmadıkça; emperyalizmin gözü de adada bizim siyasilerimizin gözünden adaya bakmayı becerdikçe, ağızları ile kuş da tutsalar antlşmanın olmayacağın anımsatmak bu aşamda gerekliliktir.

**

Yerelde yeniden yapılanma Güney’in hem kendisi hem federal çözüm için önemli bir düzenleme olabilir!

Sıra bizde…

Hadi “inşallah”(!) diyeceğim çünkü işimizin Allah’a kaldığı hissim halen devam ediyor.