DOLAR 50,55960,21%
EURO 55,4373-0,03%
ALTIN 5.731,95-3,48
BITCOIN 30654711.04158%
Lefkoşa
°

SABAHA KALAN SÜRE

Yusuf KISA:Kıbrıs Cumhuriyeti, nihayet Orta Doğu’nun ateş çemberine resmen dahil oldu.

Yusuf KISA:Kıbrıs Cumhuriyeti, nihayet Orta Doğu’nun ateş çemberine resmen dahil oldu.

ABONE OL
1 Mart 2026 12:49
Yusuf KISA:Kıbrıs Cumhuriyeti, nihayet Orta Doğu’nun ateş çemberine resmen dahil oldu.
0

BEĞENDİM

ABONE OL
https://yenibakisgazetesi.com/wp-content/uploads/2023/03/alt.jpeg

Yıllardır “tarafsızım, üsler benim değil” diye mırıldanan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY), artık bu bahanelerin işe yaramadığını acı bir şekilde gördü. İran’ın balistik füzeleri, Akrotiri ve Dikelya’daki İngiliz egemen üslerini doğrudan ya da dolaylı olarak hedef aldı. İngiltere Savunma Bakanı’nın ağzından dökülen kelimeler bile olayın ciddiyetini örtemiyor: “Kıbrıs’a iki füze fırlatıldı.” Kimse yaralanmadı diyorlar, ama bu sadece şans. Bir sonraki seferde şansımız olmayabilir.

Bu işin kökeninde, Kıbrıs Cumhuriyeti’nin (yani Rum tarafının) yıllardır sürdürdüğü stratejik kumar var. Ada, jeopolitik olarak çok değerli: Doğu Akdeniz’in ortasında, NATO’nun yumuşak karnı, ABD ve İngiltere’nin Orta Doğu’ya sıçrama tahtası. Akrotiri üssü, yıllardır Yemen’e, Suriye’ye, Irak’a, şimdi de İran’a yönelik operasyonlarda lojistik destek, istihbarat, yakıt ikmali, hatta savaş uçağı kalkış noktası olarak kullanıldı. Rum yönetimi ise hep aynı nakaratı tekrarladı: “Üsler bizim değil, İngiliz toprağı. Biz karışmıyoruz.” Ama savaşın matematiği böyle işlemiyor. İran için hedef, “İngiliz üssü” değil; “Batı’nın İran’a saldırmak için kullandığı altyapı” oluyor. O altyapı da Kıbrıs’ta duruyor.

Şimdi ada, ilk kez doğrudan füze tehdidi altında. Tahran’dan kalkan füzeler, Bahreyn’deki üsleri yüzlerce metre yakından ıskalarken, Kıbrıs’a yönelenler de “yanlışlıkla” değil, mesaj olarak geliyor. Mesaj net: “Bana uzanan her eli keserim. Nerede olursa olsun.” Rum tarafı yıllarca İsrail’le, ABD’yle, İngiltere’yle yakınlaşarak “güvenlik” satın alacağını sandı. Doğu Akdeniz gazı, ortak tatbikatlar, istihbarat paylaşımı… Hepsi güzel paketlendi. Ama sonuç? Ada artık savaşın bir parçası. Limasol’da, Lefkoşa’da, Larnaka’da siren sesleri yankılanmaya başladıysa, bunun sorumlusu sadece İran değil; yıllardır üsleri “kiralık vekil” gibi kullanan politikacılar ve onların arkasındaki büyük güçler.

Peki ya biz? Kuzey’deki Türk tarafı, bu yangından ne kadar uzak kalabilecek? Henüz doğrudan hedef değiliz, ama coğrafya kaderdir. Ada küçük, deniz aynı deniz, gökyüzü aynı gökyüzü. Bir füze saparsa, ya da bir drone “yanlışlıkla” kuzeye düşerse, kimse “bu üsler Rum tarafında” diye ayırmayacak. Zaten yıllardır Ada’nın her iki yakası da büyük güçlerin satranç tahtası. Şimdi o tahtada piyonlar değil, kale vuruluyor.

Kıbrıs Cumhuriyeti, Orta Doğu savaşını adaya bulaştırmayı başardı. Tebrikler. Yılların “stratejik derinlik” hayali, birkaç balistik füzenin gölgesinde çöktü. Artık Ada’nın geleceği, Tahran’daki intikam dalgasının, Washington’daki kararların ve Londra’daki üslerin insafına kaldı. Barış isteyenler için tek çıkış yolu ortada: Üslerin tasfiyesi, yabancı askeri varlığın sonlandırılması ve adanın gerçekten tarafsızlaştırılması. Aksi takdirde, bir sonraki “yanlışlıkla” atılan füze, sadece birkaç İngiliz askerini değil, tüm Kıbrıs’ı vuracak. Ve o gün geldiğinde, “Biz karışmıyorduk” demek için çok geç olacak.

yusuffkisa

    En az 10 karakter gerekli

    Video İzle