Yusuf KISA: Hayvan üreticilerinin üzerine gaz sıktıran kimdi ?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

KKTC siyasetinin en çarpıcı ikiyüzlülük örneklerinden biri, belki de tam da bu olayda gizli: Erkut Şahali.

2018 yılında, CTP-HP-TDP-DP koalisyon hükümetinde Tarım ve Doğal Kaynaklar Bakanı olarak görev yapan Şahali’nin döneminde, hayvan üreticilerinin zamlara karşı başlattığı meşru eylem, Lefkoşa sokaklarında tam bir kaosa dönüştü. Günlerce süren protestolar, araçlı eylemler, sınır kapısına yürüyüş… Ve nihayetinde, KKTC tarihinde ilk kez polisin eylemcilere biber gazı sıktığı an yaşandı. O gaz bulutları arasında kaç üretici etkilendi, kaç basın mensubu boğulur gibi oldu, kaç kişi hastanelik oldu… Hepsinin sorumluluğu, doğrudan o dönemin Tarım Bakanı’na, yani Erkut Şahali’ye işaret ediyordu. Çünkü polis, devletin emriyle hareket eder; o emrin siyasi sorumlusu da ilgili bakan olur.

Aradan yıllar geçti. Şahali artık muhalefette, CTP Milletvekili. Ve bakın, son dönemde özellikle fiber optik protokolü gibi tartışmalı konularda– sokaklara çıkan eylemlere, polis barikatlarına, halkın tepkisine karşı ne kadar duyarlı, ne kadar “halkçı” bir profil çiziyor. Meclis kürsüsüne siyah örtü seriyor, anayasayı ihlal eden anlaşmalara veryansın ediyor, polis barikatı önünde mikrofonlara konuşup “halkla inatlaşmak kabul edilemez” diyor. Sanki o 2018 Eylül’ünde, hayvan üreticilerinin üzerine gaz sıktıran hükümetin parçası hiç olmamış gibi…

Şahali’nin kendisi de aslında bu çelişkiyi örtbas etmiyor. 2024’te Meclis’te yaptığı bir konuşmada açıkça itiraf etti: “Tarım Bakanı olduğum dönemde eylemcilere polisin sıktığı gaz, 6 yıldır içimde kanayan bir yaradır.” Güzel bir itiraf, duygusal bir özeleştiri… Peki o yara neden hâlâ kanıyor da, aynı kişi bugün eylemlere tepki gösteren, sokakları savunan biri gibi davranıyor? Çünkü o yara, siyasi pozisyona göre kanamayı kesip yeniden başlayabiliyor anlaşılan.

Bu, sadece bir kişinin değil, Kıbrıs Türk siyasetinin kronik hastalığının da özeti: İktidardayken “düzeni koruma” adına gaz sıktır, muhalefetteyken “demokrasi” nutukları at. Hayvan üreticilerinin 2018’deki çığlığıyla, bugün fiber protokolüne karşı çıkan emekçilerin çığlığı arasında fark yok aslında. Fark, kimin bakan kimin milletvekili olduğunda. Aynı gaz, aynı barikat, aynı halk… Sadece roller değişiyor.

Erkut Şahali’ye ve onun gibi davrananlara sormak lazım: O gazın kokusu hâlâ burnunuzda mı? Yoksa muhalefet koltuğuna oturunca o koku da mı uçup gidiyor? KKTC’de siyasetin en büyük trajedisi, belki de bu kokunun geçiciliği. Halk ise her seferinde aynı gazı solumak zorunda kalıyor.

Ve en acısı: O gazı sıktıran da, bugün gazdan şikâyet eden de aynı siyasi kulvarda yürüyor. Aradaki fark sadece koltuk rengi. Halk içinse fark yok: Burnu yanıyor, gözleri yaşarıyor, boğazı yanıyor. Yine de devam ediyor yürümeye…

Belki bir gün, gerçekten içten bir özür gelir. Belki bir gün “kanayan yara” lafı lafta kalmaz da eyleme dönüşür. Ama o güne kadar, bu ikiyüzlülüğün adı Erkut Şahali olarak kalacak gibi görünüyor. Ve tarih, o ismi ilk biber gazı sıktıran CTP’li bakan olarak kaydedecek.