Aziz KARAAZİZ
Pazartesi başlayan İsviçre macerası planlandığı gibi Cuma günü bitti.
Ama tamamlanmadı.
Taraflar bir hafta sonra tekrar buluşmak üzere sözleşip şimdilik ayrıldılar.
Rum Yönetimi Başkanı Nikos Anastasiadis “evdekilere de sormam gerek” diyerek Kıbrıs’a dönmek istedi.
Bu “masum” istek kabul gördü.
Şimdi Kıbrıs’a gelecek ve diğerlerine soracak.
Bu noktada Sayın Başkan Anastasiadis’in yetkisini tartışmak gerek.
Yani şimdi biz bunca zamandır yetkisi olmayan birisiyle mi muhatap olduk?
Gelip de neyi soracak?
Çarşamba günü bu köşede ne demiştik?
“SON SÖZÜ ULUSAL KONSEY SÖYLEYECEK”
Yazının başlığı buydu.
Anastasiadis’in önce birlikte İsviçre’ye götürmeye karar vermişti siyasi parti başkanlarını.
Ama sonradan vazgeçmişti.
O zaman demiştik, “bu bir taktik” diye.
Bir menzile kadar görüşüp son noktaya kadar gelecek, ardından iş karar aşamasına geldiğinde de “sormam gerek” diyerek Kıbrıs’a kaçacaktı.
Ve öyle de yaptı.
Ne demiştik Çarşamba günkü yazımızda?
“…Biraz gerçekçi olalım.
Rum tarafının toprağa geçilmesi ısrarı ne yazık ki bir an evvel çözüm bulunması hedefiyle alakalı değil.
Tek hedef masadan avantajlı bir harita ile kalkmak.
Zaten Mont Pelerin macerasında varılan sonuç Rum Lider tarafından onaylanmayacak.
Anastasiadis elde ettiği sonucu alıp cebine koyacak ve Kıbrıs’ta Rum Ulusal Konseyi’nin onayına sunacak.
Onlar “olur” verirse de onayladığını açıklayacak.
Aksi halde çıkacak sonuç asla BM belgesi halini almaz.
Bu son derece önemli bir stratejidir…”
Çarşamba günkü köşe yazımızın bir bölümü böyleydi.
Bunu Salı gününden görüp yazıyorsak eğer, bu demektir ki işler yolunda gitmiyor.
Rum tarafı bildiğimiz gibi demek ki.
Peki şimdi ne olacak?
O gün yaptığımıza bugün de devam edelim.
Rum Ulusal Konseyi toplanacak.
Anastasiadis burada çok zor anlar yaşayacak.
Çok mağdur olacak.
Ve bu mağdur haliyle İsviçre’ye dönecek.
Orada da “üzgünüm, elimden geleni yaptım ama olmadı. Kabul etmediler. Biraz daha almalıyım” diyecek.
Şuna kesinlikle eminim ki “harita başlasın, konferans için de kriter konuşalım” şartını koşacak.
Kabul görür mü?
Neden olmasın?
Peki biz ne yapacağız bu bir haftada?
Biz bir hafta boyunca bol bol Rum basını okuyacağız…