‘Aşkın Metafiziği’

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

AYÇA KURNAZ

Sonbahara girdiğimiz bu günlerde herkeste bir melankoli havası göze çarpıyor. Havaların değişmesi insanlarda ruh halinin değişmesine neden olmuş durumda. Sıcağın artık bunaltmaması, hoş bir sonbahar havasıyla değişim kendi kendine yer arıyor sanki. Yeni açılacak kapılar  bekleniyor mevsimin değişmesiyle. Yeni mevsim sanki hepsini içinde taşıyor ve doğru zamanda doğru kişiye ulaşmayı bekliyor. Oysa kaç bahar geçirdik. Kaç kış ve yaz geçti aynı sorunlar ve aynı beklentilerle. Değişimin kendi kafamızda olması gerektiğini göremiyoruz bir türlü.

Aşklar bile başkadır sonbaharda, filmlere bile konu olmuştur. Binlerce söz söylendi, kitap yazıldı aşkın ne olduğuyla ilgili. Aşk dediğimiz enerjinin, heyecanın ve zorlukların birleşimi aslında. Bu birleşim olmayınca aşık da olamıyor insan. Peki nasıl çalışıyor mekanizma ve insanlar aşık oluyor? Kimyasında zorluk var aşkın çünkü zorluklar düşünmeye itiyor insanı. Düşündükçe yoğunlaşıyor, yoğunlaştıkça şiddetleniyor. Gün geliyor 7/24 bir insanı  düşünüyorsunuz ve anlamıyorsunuz nedenini. Oysa kendi kendinize yarattığınız bir duygu var karşınızda. Aşk’ın düşünce yoğunluğu olduğunu kabul edersek bu yoğunluğun başka bir duyguya da dönüşeceğini kabul etmemiz gerekiyor. Hiçbir duygu ayni  yoğunlukta devam edemez, hayatın doğasına aykırı olur devam etmesi.

‘Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir’ demiş Herakleitos. Ki çok da doğru demiş. Zaman ve şartlar değiştikçe insanlar, duygular ve beklentiler değişiyor. Eski düşüncelerin yerine yenileri yerini alıyor yaşadıkça ve hayatı tecrübe ettikçe. Kimileri aşkın sonsuz olduğunu savunurken, kimileri hiç olmadığını savundu. Her şekilde çok konuşuldu aşk. Her zaman çok tartışıldı. Bazı şeyleri kabul etmek gerekiyor. Eğer her şey değişiyorsa aşkın değiştiğini de kabul etmek gerekiyor. Önemli olan değişirken ne ye dönüştüğü. Sevgi, saygı ve paylaşıma dönüşüyorsa işte o zaman çiftler doğru yolda gidiyor demektir. 

Aşk yoğun bir ilişki çeşididir ve ilişkiler canlıdır ve bakıma ihtiyaçları vardır. Bir ağacın nasıl suya ihtiyacı varsa, ilişkilerinde ilgi ve paylaşıma ihtiyacı vardır. Eğer bu bilinçle yaklaşılmıyorsa  bir süre sonra ilişkide çatlaklar oluşur. Farkedilmeyen çatlaklar gün gelir depremler yaratır. İşte o zaman bir bakarsınız ki bir zamanlar uğruna her şeyi yaptığınız, aşık olduğunuz insan artık sizden çok uzakta.

İnsan aşkın ve sevginin değerinin farkında olmalı. Farkında olmalı ki emek verebilsin. Canlı olduğunun farkında olmalı ki besleyebilsin. Maalesef çoğu zaman kaybedince anlıyoruz aşkın ve sevginin değeriini. Kaybedince anlıyoruz, yaşarken hissettiklerimizin önemini. Mademki herşeyi düşünerek yaratıyor, paylaşarak sürdüyoruz. O zaman her şeye zaman ayırdığımız gibi kendimize ve sevgimize de zaman ayıralım. Yanında bir sevdiğiniz varsa onu sevdiğinizi ona hissettirin. Her şeyi erteleyebilirsiniz ama aşkı, hayatı ve mutlu olmayı ertelemeyin.