TELKİN VE TAVSİYE
İsviçre’ye sayılı günler kaldı.
Çok fazla heyecan yok.
Temkinli bir iyimserlik var.
Taraflar son rötuşları yapmakta.
Bizim tarafın durumu malum.
Çözümü en çok isteyen tarafız.
Tek korkumuz 2004’deki gibi çözümü tek isteyen taraf olarak kalmamak.
O nedenle karşı tarafı da fazla ürkütmeden harekete devam ediyoruz.
Karşı tarafta ise işler biraz daha karışık, daha zor.
Anastasiadis Mont Pélérin öncesinde hiç rahat değil.
Her kafadan bir ses çıkıyor.
En son olarak Rum siyasi partileri başkanlarına telkinlerde bulundu.
Burada tek tek sıralamaya gerek yok.
Hepsi bildik şeyler.
Türk askeri çekilsin, Güzelyurt bizimdir, Girne’yi neden almıyoruz...
Aynı terane devam.
Bir de Başpiskopos’un tavsiyesi var.
O daha mühim.
Başpiskopos Hrisostomos Rum Yönetimi Başkanı Anastasiadis’e “ayak dire” tavsiyesinde bulunmuş.
Anastasiadis’in işi gerçekten zor.
Kime kulak verecek acaba?
Belli ki bu durumdan oldukça bunalmış.
Son çare olarak halka içini dökmeye karar verdi.
Televizyondan Rum halkına son bir mesaj vererek gidecek İsviçre’ye.
İnşallah Papadopulos gibi olmaz.
O ağlamış ve referanduma hayır demişti, hatırlarsınız.
Bu tür mesajlar önemlidir.
Cumhurbaşkanı Akıncı’nın da aynı yöntemle halka sesleneceği bilgisi var.
Anlaşılan her iki lider de toplumlarına son bir mesaj vermek niyetinde.
Ama şu da bir gerçek ki Sayın Anastasiadis’in işi çok zor.
Uyması gereken o kadar çok ses var ki!
İsviçre gerçekten çok önemli.
Ama Anastasiadis için bu önem kat kat daha fazla.
Bu işin sonunda siyasi hayatı bitebilir.
Bizde Cumhurbaşkanı’nın verdiği mesajlar dinleniyor.
Olması gereken de bu.
Ama ne yazık ki Güney’de durum tam tersi.
Herkes Anastasiadis’e laf yetiştirmeye çalışıyor.
Herkes Başkan’a sözünü geçirme gayretinde.
Rum liderin işi gerçekten zor.
Ama bunda kendisinin de kabahati var.
Çünkü Rum toplumu henüz bir çözüme hazır değil.
Yıllardır bu yönde adım atmamış, tek çivi çakmamış tüm Rum siyasiler gibi Anastasiadis de bu durumun sorumlusudur.
Keşke geçen yıllar boyunca çözüm politikaları üretip bu yönde siyasetler üretselerdi.
Yapmadılar.
Bunun acısını hep birlikte yaşadık, yaşıyoruz.
Ama sanırım bugünlerde Anastasiadis biraz daha fazla çekiyor bunun acısını.
Sürecin sonunda çözüm olmasa bile ders alınması gereken çok şey var.
Bu da bunlardan birisi ve hatta en önemlisidir.
Başarı elbette herkesin hedefi.
Ama eğer olmazsa Sayın Anastasiadis Rum kamuoyunu çözüme hazırlayacak siyasetin öncüsü olmalıdır.
Bu da benim ona bir “tavsiyem” olsun...