NEYİ NİÇİN TARTIŞTIĞIMIZI BİLMEDEN…

Su meselesi bitti yerini elektrik meselesine bıraktı.

Suyu tartıştık, kabul ettik mi etmedik mi bilmeden suyu kullanır bulduk kendimizi. BAZI belediyeler dirense de, sonuçta tümü protokole imza koydu. Şu İşleri Dairesi'nin pozisyonunu hiç konuşmadık bile!

Şimdi elektrik meselesi var. Çağdaş söylemi ile enterkonnekte sistemi...

Elektrik daha kârlı bir pazara sahip olduğundan bu konudaki tartışmalar daha farklı bir platformda sürecek!

Bunu geçtik!

Mesele, Türkiye Cumhuriyeti ile KKTC arasında kurulmaya devam eden ekonomik, siyasal ilişkiler. Öyle İlişkiler ki Türkiye'nin Kıbrıs'ın kuzeyindeki varlığını da vazgeçilmez kılıyor.

***

Bir yanda devam eden müzakereler öbür yanda Türkiye ile kuvvetlenen ilişkilerimiz.

Ve bütün bunlar karşısında güneydeki insanların çözüm ya da barışla ilgili güvensizliklerine neden olan inançları: "Türkiye'nin ilhakı çok yakındır!"

***

Her ne kadar cumhurbaşkanının yürütmeye doğrudan müdahalesi söz konusu değilse bile bunların netleştirilmesi şart! 

Birbirinden bağımsız düşünülemeyecek konuların, kopuk bir süreçte, hükümet ve müzakere süreci kopukluğu ile tanımlanmaya çalışılmasından zarar göreceğiz! Devletin işleyişi ve devamlılığı açısından kopukluğun giderilmesi şart. 

Bunların konuşulması, Türkiye ile kurulan ortaklıklar ve müzakere sürecine uyumu konusunda yapılması gereken çalışmaların gerekliliğini yok sayamayız!

Uyumsuzluk ve belirsizlikler o kadar çok ki müzakere sürecinin olumlu ilerlediğini ve çözümün yakın olduğunu düşünürken; bir yandan da kandırıldığımızı hissetmeyi kanıksar olduk!

Açıkçası müzakere süreciyle devletin işleyişi tutarsız!

Acaba, hükümetin Akıncı'ya olan tepkilerinin bir pratiği olabilir mi bu? Ya da Akıncı'nın bir tepkisi?

Her ikisine de hakları yok!

Eğer bunu tartışabilseydik, Meclis'te Birikim Özgür'ün konuşmayıp diğer vekillerin konuştuğunu tartışmak yerine; enterkonnektenin devlet ve toplum yararı ve zararı meselelerini tartışabilirdik! Tabi eğer Doğuş Derya'nın dediği gibi bir algı yönetimi yapmaya çalışmıyorsak! 

Çünkü mevcut haliyle tablo belirsiz göründüğü için ürkütücüdür. Sadece sermayeye hizmet edecek, Kıbrıslı Türk halkın gelişmişlik ve gelir seviyesini düşürebilecek bir durumla dahi karşı karşıya kalmış olabileceğimiz kaygısını toplum olarak içimizde taşıyor olmamız bu nedenle çok normaldir.

***

Halen daha Cumhurbaşkanı'mızın enterkonnekte antlaşmasını nasıl değerlendirdiğini bilmiyoruz!

Bunu öğrenmemizin müzakere sürecindeki duruşunu da kavrayabilmemiz adına çok önemli olduğunu düşündükçe eksik daha çok gözler önüne seriliyor. Ayrıca bu sayede müzakere sürecinde Anastasiyadis'in ve Kıbrıs Rum toplumunun bu konudaki düşüncelerini anlamamız, anlaşmakta olduğumuz söylenen Rumlarla temaslarımızı toplum olarak değerlendirme imkanımız daha çok olabilir.

***

Mecliste yapılan tartışmaların bazen müzakere sürecinden çok uzakta olduğunu düşündüğüm olur! Bu durum açıkçası Kıbrıslı bir Türk olarak beni çok üzer; çünkü müzakere sürecinin sadece Kıbrıs Türk toplumu lideri ve onun komiteleri tarafından değerlendirilen ama toplumsal yaşama yansıyacak gerçeklikleri de çoğu zaman nasıl örtüştüğüebileceğimizi tartışmaktan çok uzakta bir seviyede devam eden bir süreç olduğunu görmek Kıbrıs sorununun çözümü konusunda ümitsizliğe kapılmama yetiyor da artıyor bile.

Türkiye ile kurulmakta olan ilişkiler, özellikle su ve elektrik gibi toplumun genelini ve hatta adanın tümünü etkileyecek ilişki biçimleri, Kıbrıs'ın kuzeyi üzerindeki sermaye sahiplerinin gelişimine yarayan, fakat toplumun genelini fakirleştiren bir takım etkinliklerin müzakere sürecinin sonuçlanmasına nasıl bir tesirde bulunacağını anlamak açısından büyük önem arz ediyor.