‘Kadına en çok yakınları şiddet gösteriyor’
Deniz ABİDİN
Feminist Atölye (FEMA) Aktivisti, Avukat Aslı Murat, kadına yönelik şiddetin hiçbir gerekçesi olamayacağını belirterek, meselenin biraz daha yakından ve derinlemesine incelendiğinde bunun görülebildiğini söyledi. Murat, bu alanda çalışan insanların bunu birçok defa dile getirdiğini belirterek, kadınların çok büyük bir oranla en çok yakınları tarafından şiddete maruz bırakıldığına dikkat çekerek, bunun erkek egemen sistemin kadınlar üzerinde kurmaya çalıştığı güç uygulama ve kadın bedeni üzerinde denetim kurma arzusu olarak tanımlanabileceğini belirtti.
“Şiddetin tüm çeşitleri belli bir süreç içinde yaşanıyor”
Murat, bir anlık hiddet sonucu yaşanan bir olaydan bahsetmenin mümkün olmadığını söyleyerek, şiddetin tüm çeşitlerinin (fiziksel, psikolojik, cinsel, ekonomik) aslında belli bir süreç içerisinde yaşandığını kaydetti. Murat, topluma ait olan değerlerin de bu olayların yaşanmasına neden olduğunu belirterek, bunu artan nüfus yapısına ya da benzer koşullara bağlamanın bir anlamı olmadığını kaydetti. Murat, yapılan araştırmaların her ekonomik sınıftan, her etnik kökenden, her ırktan, her sosyal sınıftan gelen kişinin kadına yönelik şiddet uygulayıcısı olduğunu belirtti. “Söz konusu olayı tek bir gruba yıkmak mümkün değildir” diyen Murat, Kıbrıs Türk toplumunun, ne kadar aksi iddia edilse de, ataerkil bir yapıya sahip ve eski dönemlere de bakıldığında çok sayıda kadına yönelik şiddet vakasına rastlamanın mümkün olduğunu söyledi.
“Bu bir insan hakkı ihlalidir”
Murat, şöyle devam etti, “Tabi ki birçok olayda ortaya çıkmayan durumlar da vardır. Özellikle devlet içerisinde bu alanda mücadele edilmesini engelleyen eksiklik ve aksaklıklar, şiddetin artarak devam etmesine hatta ölümle sonuçlanmasına neden olmaktadır. O sebeple kadına yönelik erkek şiddetini değerlendireceğimiz zaman; bunun erkek egemen değerler üzerinden yükseldiğini, toplum içerisinde her alanda cinsiyetler arasında eşitlik sağlanmadığı sürece devam edeceğini, devletin en kısa zamanda sorumluluk alıp şiddetle mücadele etmek adına adım atması gerektiğini bilmemiz gerekiyor. Şunu da söylemek gerek, kadına yönelik şiddet sadece bizim ülkemize has bir sorun değildir. Dünyanın tamamında yaşanmakta ve bu alanda mücadeleler yürütülmektedir. O yüzden Amerika’yı yeniden keşfetmeye gerek yok. Yapılacaklar bellidir. Devlet ve toplum olarak bunun bir insan hakkı ihlali olduğunu kabul etmeli, tali bir mesele olmadığını algılamalı ve ona göre adım atmalıyız. Aksi takdirde şiddetin her türünü yaşamaya mahkûm olacağız ve biri öldürüldüğünde ya da tecavüze uğradığında sadece üzüleceğiz. Ama zaman, üzülme değil icraat zamanıdır. Bir tek kadının dahi zarara uğramasını bekleyecek sabrımız kalmamıştır”