“Bayram onlar uğramıyor”

Burada yaşayan anne ve babaların çocuklarına bırakın bayramlık almayı onların eğitimi için gerekli malzemeleri almalarına bile maddi olanak yok.

Kamuda çalışan memurların bir kısmı bayram tatilinde yurtdışı ve Türkiye tatillerine gitmeyi tercih ederken, bir kısım vatandaş ise ülkede kalıp gece bir restoranda veya evinde mangal başında aileleri ve dostları ile eğlenmeyi tercih ediyor. Ama birde birçoğumuzun görmediği ya da görmek istemediği bir yer olan Surlariçi’de yaşayan ve bayramın ne demek olduğunu unutmuş kişiler var.

Bugün bayram ve çocuklarına yeni bayramlık alamamanın üzüntüsünü yaşayan bu insanlar, diğer yandan çocuklarını bir bayram yerin götüremiyor ve ceplerine bayram harçlığı koyamıyor. Çocuklar ise buruk bayram geçiriyor.

Eniz ORAKCIOĞLU

Başkent Lefkoşa’nın görünmeyen veya görünmek istenmeyen bölgesi Surlariçi. Surlariçi’nde yaşayan vatandaşların  öyle hikayeler var ki insanın yüreğini dağlayıp gözlerini yaşartır cinsten . Bu bölgede yaşayan insanların en büyük sorunu ekonomik. Bugün bayram olmasına karşın çocuklarına bırakın bayramlık almayı onların eğitimi için gerekli malzemeleri bile almalarına bile maddi  olanak yok . Hal böyle olunca da Asgari ücretle bir aileye yetmeye çalışan bu insanların ne bir heyecanları var bayramdan yana ne de bir beklentileri. Yeni Bakış muhabirleri Surlariçi bölgesini ziyaret ederek vatandaşın sorunlarını dinledi.  

Azize Akar;

“Çocuklarımız bayrama buruk giriyor”

“Bayram boyunca evdeyiz burada ailemiz yok. Bayramlar bizim için sadece tatil demek ama evde geçirilen tatil. Genelin aksine sofralarımızda şenlenmiyor, Kıbrıs’ta gelenek olan mangal yakıp geceyi aile ve eş dostla geçirmek bizim için çok uzak, çünkü maddi olarak et alabilecek gücümüz yok. Diğer yandan bayram çocuklar için derler ama biz bir bayram günü bile çocuklarımıza yeni kıyafet ve yeni ayakkabılar alamıyoruz, onlarda bayrama bu sebeple buruk giriyor. Bu mahalleye ara sıra yardımlarda bulunuyorlar, ama ondada partizanlık yapılıyor ve bizi görmüyorlar.”

Hanım Demir;

“Ev kirasını bile ödeyemiyoruz”

“Bayram bu bölgelere pek uğramıyor. Ben dahil, komşularım da tek asgari ücretle ev kiralarını, su ve elektrik borçlarını zar zor ödüyorlar. Bırakın bayramda herhangi bir yere gitmeyi, ne kendime, nede torunlarıma bayramlık bile alamıyorum. Zar zor ayırdığımız parayla adettendir diye kurban kestik, bayram adına tek yapabildiğiniz bu. Bir bayram geçiyor ve torunlarıma bayram harçlığı veremediğim için üzüntüden kahroluyorum.”

Emine Çolak;

“Çocuklarımızın cebine bayram harçlığı koyamıyoruz”

“Bayramlar bizim için normal bir günden çokta farklı değil. Birçok insan bayram tatiline yurtdışına giderken, çocuklarını bayram yerine götürürken, aileleri, dostları ile yemeğe çıkarken biz bunların hiçbirini yapamıyoruz. Sadece eşimin asgari ücret maaşı ile ev kiramızı bile zar zor ödüyor, temel ihtiyaçlarımızı karşılamakta zorlanıyoruz. Kendimi geçtim bayram çocuklar için olmasına rağmen onlara yeni bayramlık bile alamadık. Benim rahatsızlığımdan dolayı da çalışma imkânı bulamıyorum, buda bizi çok zorluyor. Bir bayram geçiyor çocuklarımızın cebine bayramlık harçlığı koyamıyor, onları diğer çocuklar gibi eğlenmeleri için bayram yerine bile götüremiyoruz. Diğer yandan okulların açılmasına az bir zaman kaldı şimdiden çocuklarımızın okul masraflarını da nasıl karşılayacağımızı düşünüyorum”

Emine Çengi;

“Bayram bize uğramıyor”

“Bayramları biz unuttuk, bayram bizlere uğramayalı çok oldu. Eşim kanser hastası, bense rahatsızım, evimiz kira, aldığımız cüzi bir miktar maaş var. Bayramda soframıza et bile koyamazken, çocuklara veya kendimize bayramlık almak bizim için imkânsız. Bizim şartımızda geçinmek çok zor, bu duruma üzülüyoruz, ama elimizden bir şey gelmiyor.”

Şafak Şahin;

“Bayramlar bize lüks”

“Biz engelli maaşı ile geçinmeye çalışıyoruz. Bize bayramlarda yapılan harcamalar lüks kaçıyor. Yeni kıyafetler alamıyor, restoranlarda para harcayamıyor gezemiyoruz. Ayağımızı yorganımıza göre uzatmak zorunda kaldığımız için ev masraflarımızı ancak karşılayabiliyoruz.”

Jale Ünver;

“Bizde bayram yok”

“Bizde bayram yok, normal bir gün gibi evde geçirdiğimiz adı bayramlar, bizim için maddi zorluktan dolayı pek bir şey ifade etmiyor. Ben hastayım, bir tek eşim çalışıyor oda asgari ücret alıyor. Eşimin aldığı para da kira, elektrik, su derken bitiyor.  Kirayı bile ödemekte zorlanırken, bayramda çocuklarımızın yüzünü nasıl güldürelim, ceplerine sevinebilecekleri 2 kuruş bayramlık harçlık nasıl koyalım, üzerlerine yeni bayramlıklar nasıl alalım? Bunun yanında birde okulların açılmasına az bir zaman kaldı ve çocuklarımıza üniforma ve okul malzemeleri almayacağımızdan da endişe duyuyoruz.”